

We Asianos love and respect our country(Philippines)
The following day(June 12, 1898), the music band of San Francisco de Malabon played it for the first time during the unfurling of the Filipino flag at Kawit. The beautiful melody of the anthem stirred the people's patriotic fervor.
For more than a year, the anthem remained without words. Towards the end of August 1899, a young poet-soldier named Jose Palma(younger brother of Dr. Rafael Palma) wrote the poem entitled Filipinas. This poem expressed in elegant Spanish verses the ardent patriotism and fighting spirit of the Filipino people. It became the words of the anthem. At last the national anthem was complete -- with music and words.
Lupang Hinirang
Bayang Magiliw
Perlas ng Silanganan,
Alab ng puso
Sa dibdib mo’y buhay.
Lupang hinirang,
Duyan ka ng magiting,
Sa manlulupig,
‘Di ka pasisiil.
Sa dagat at bundok,
Sa simoy at sa langit mong bughaw,
May dilag ang tula at awit
Sa paglayang minamahal.
Ang kislap ng watawat mo’y
Tagumpay na nagniningning,
Ang bituin at araw niya
Kailan pa ma’y ‘di magdidilim.
Lupa ng araw, ng luwalhati’t pagsinta,
Buhay ay langit sa piling mo;
Aming ligaya, na ‘pag may mang-aapi
Ang mamatay nang dahil sa ‘yo.
panatang makabayan
Iniibig ko ang Pilipinas, Aking lupang sinilangan, Tahanan ng aking lahi, Kinukupkop ako at tinutulungan Maging malakas, masipag at marangal. Dahil mahal ko ang Pilipinas, Diringgin ko ang payo Ng aking magulang, Susundin ko ang tuntunin ng paaralan, Tutuparin ko ang tungkulin Ng mamamayang makabayan: Naglilingkod, nag-aaral at nagdarasal Ng buong katapatan Iaalay ko ang aking buhay, Pangarap, pagsisikap Sa bansang Pilipinas
No comments:
Post a Comment